O Wilku
Mity i Legendy
Przysłowia
Galeria
Archiwum Prasowe
Forum
Czat
Księga Gości
Download
Linki
Autorzy


Copyright by Makkos 2002



Google
Web wilk.pentex.pl

Nakarm głodne dziecko - wejdŸ na stronę www.Pajacyk.pl





Historia

O Wilku Odmiany Historia


Jeszcze w obecnych czasach wilk jest rozpowszechniony, chociaż zamieszkiwany przezeń obszar został wskutek zaciekłego tępienia tych zwierząt silnie ograniczony. Zwierzę to występuje po dziś dzień w części Europy, ale zniknęło prawie całkowicie z okolic gęsto zaludnionych, przede wszystkim ze środkowej Europy. Z wyjątkiem Niemiec, Szwajcarii, Danii, Holandii i Wielkiej Brytanii można go spotkać prawie w każdym kraju, zdarza się nawet na Sycylii, a w północnej i wschodniej Europie oraz w przyległych do niej częściach Azji jeszcze i teraz można natrafić na większe jego ilości.

Na wilka czyniono obławy na wielką skalę, zwłaszcza w Saksonii, tak że w latach 161-1717 zabito nie mniej niż 6937 sztuk, w rezultacie czego po roku 1750 nie pozostał tam już bodaj ani jeden egzemplarz. W Hesji ostatniego wilka uśmiercono w roku 1841, a w Eifel taki epigon padł od kuli w roku 1888. W Zagłębiu Saary w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XVIII wieku zabito jeszcze ponad 30 wilków, ostatni dostał się do paści 26 listopada 1891 r. w Linsler Hof w obwodzie Saarlautern.




Historia ochrony wilka w Polsce:

Źródło: Centrum Monitoringu Wilka

- I poł. XIX w - pierwsze dokumenty dotyczące wilka w Wielkim Księstwie Poznańskim;

- 1846 r. - carska ustawa o tępieniu wilków; premie wypłacane przez powiatowe urzędy skarbowe; ogon i uszy stanowiły dowody i podstawę do wypłaty;

- 3.XII.1927 r. - rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej wprowadzające nowe prawo łowieckie, jednolite dla całego państwa; uznanie wilka za dzikie zwierzę łowne z całorocznym okresem polowań; uznawany za bezwzględnego szkodnika, możliwość tępienia wszelkimi sposobami - żelaza, potrzaski, sidła, pułapki;
- poł. lat 30-tych - nowelizacja ustawy łowieckiej; propozycja wprowadzenia czasowej ochrony - ożywione dyskusje; domagano się całkowitego wytępienia wilków jako bezwzględnych szkodników przy użyciu wszelkich możliwych sposobów lub utrzymania ich jedynie w rezerwatach;

- 29.I.1955 r. - uchwała Rady Ministrów w sprawie tępienia wilków, nakładająca na Wojewódzkie Rady Narodowe obowiązek rozpoczęcia ich eksterminacji; nagrody za zabicie wilka (1000 zł w czasie polowania indywidualnego; 500 zł w czasie zbiorowego i 200zł za wybranie szczenięcia z gniazda - przy średniej płacy w przemyśle w 1955 r. równej 1100 zł);

- 7.XII.1955 r. - wyłączenie wilka ze spisu zwierząt łownych;
- 2.I.1956 r. - zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego powołujące komisarzy wojewódzkich d/s tępienia wilków, dopuszczenie stosowania trucizn;

- 17.VI.1959 r. - ustawa sejmowa o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim; status prawny bez zmian; wilk nie został uznany za zwierzę łowne;

- 1960 r. - wzrost wysokości nagród za zabicie wilka do 1200 zł;

- 1964 r. - wzrost wysokości nagród do 1500 zł; - początek lat 70-tych - pierwsze głosy w prasie i wydawnictwach naukowych wskazujące na konieczność ochrony w celu niedopuszczenia do całkowitego wyginięcia wilków;

- 5.VII.1973 r. - zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w sprawie zmniejszenia liczby wilków; niewielkie złagodzenie sposobu traktowania wilków; przeniesienie obowiązku zajmowania się tępieniem wilków z komisarzy na nadleśniczych, czyniąc ich odpowiedzialnymi za stan wilków w terenie; wprowadzenie zakazu trucia wilków; podniesienie nagrody zabicie wilka do 3000 zł; w woj. rzeszowskim, w woj. białostockim i lubelskim utrzymano nagrodę w wysokości 1500 zł, w pozostałych województwach nagrody zniesiono (wilków i tak już tam nie było ) - przeciętna płaca w przemyśle w 1974 r. - 2870 zł;

- 17.XI.1975 r. - rozporządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego; wpisanie wilka na listę zwierząt łownych; zniesienie nagród za zabicie wilka; wprowadzenie okresu ochronnego od 1 IV do 31 VII na terenie całego kraju z wyjątkiem województw: krośnieńskiego, przemyskiego i nowosądeckiego, czyli w miejscach gdzie wilki przetrwały w największej liczbie nadal były tępione;

- 30.XII.1981 r. - rozporządzenie MLiPD wprowadzające okres ochronny na terenie całego kraju;
- od 1984 r. - wypłacanie myśliwym za zabicie wilka tzw. zryczałtowane koszty pozyskania w wysokości 5000 zł;

- 1989r. - odstąpienie od centralnego wyznaczania odpłatności za pozyskanie zwierzyny, także wilka. Myśliwy musiał od tej pory płacić za odstrzał. Za udane polowanie trzeba było zapłacić sumę równą w przybliżeniu średniej miesięcznej płacy w sektorze uspołecznionym;

- 13.IV.1992r. - rozporządzenie Wojewody Poznańskiego w sprawie gatunkowej ochrony zwierząt - ochrona wilka w poznańskiem.

- 1992 r. - podobne rozporządzenie w województwie pilskim;

- 1992 r. - podobne rozporządzenie w województwie gorzowskim;

- 6.I.1995 r. - rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt - całkowita ochrona gatunkowa wilka z wyjątkiem woj.: krośnieńskiego, przemyskiego i suwalskiego;

- 20.II.1995 r. - rozporządzenie Ministra OSZNiL w sprawie okresów polowań na zwierzęta łowne; wprowadzenie okresu polowań od 1 XI do końca lutego na terenie woj.: krośnieńskiego, przemyskiego i suwalskiego.

- 30.IV.1995 r. - rozporządzenie Ministra OSZNiL w sprawie uznania niektórych gatunków dzikich zwierząt za łowne oraz wyłączenia niektórych gatunków ze spisu dzikich zwierząt łownych; uznanie wilka za dzikie zwierzę łowne na terenie woj.: krośnieńskiego, przemyskiego i suwalskiego;

- 1995 r. - rozporządzenia wojewodów przemyskiego i suwalskiego w sprawie ochrony gatunkowej wilka na terenie ich województw;

- 14.IV.1998 r. - rozporządzenie Ministra OSZNiL w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt wprowadzające całkowita ochronę gatunkowa wilka na terenie całego kraju.

~ ~